De kip met de gouden eieren slachten

Bijgewerkt op: 5 aug. 2021

People before profit


Het spreekwoord De kip met de gouden eieren slachten is gebaseerd op een fabel van de Franse dichter Jean de la Fontaine (1621-1695). Een arme boerin krijgt een kip. Tot haar stomme verbazing ontdekt ze de volgende dag dat de kip een gouden ei heeft gelegd. Vol verwachting wacht ze de volgende dagen af en jawel: elke dag een gouden ei. Ze denkt dat in de buik van de kip de gouden eieren moeten zitten en uit hebzucht slacht ze de kip...


Rond 1920 heeft Joost van den Vondel deze fabel de volgende betekenis gegeven: door hebzucht de bron van de winst uitputten, zodat verlies het gevolg is. (Vrij verwoord.)


Ik moet hier de laatste tijd steeds aan denken.

Wanneer ik vol enthousiasme een HR manager heb verteld dat vitaliteit door spel en beloning ook leuk kan zijn wordt steevast de vraag gesteld: wat kost dat? Dat lijkt een logische vraag. Maar is dat wel zo logisch? Zou het niet veel logischer zijn om te vragen: wat levert dat op?


De werknemer als geldmachine en kostenpost

Werken wordt maar al te vaak bekeken vanuit geld. Daar is niet de werkgever alleen schuldig aan, ook de werknemer doet daar aan mee. De werkgever maakt een kosten-baten analyse van 'personeelskosten' (en als we in deze kosten kunnen snijden: graag!) en de werknemer vraagt: hoeveel verdien ik per maand?

Wat nu als we niet kijken naar monetair gewin. Maar als we gaan kijken naar waarde. De werknemer kan zich dan afvragen over welke talenten hij/zij beschikt om van toegevoegde waarde te zijn voor het bedrijf. De werkgever kan zich afvragen welke waarde de organisatie aan haar medewerkers moet geven om optimaal gebruik te kunnen maken van de toegevoegde waarde van elke medewerker. Dat heeft weinig met geld te maken. En alles met een bedrijfscultuur. Een leider die vanuit empathie kan leiden. Een werknemer die zich veilig genoeg voelt om vrijuit te spreken.


Maatschappelijk verantwoord ondernemen

Het is hip. Het is goed voor de uitstraling van het bedrijf. Maatschappelijk verantwoord ondernemen. Gegoten in 1 woord: sustainability. Zo vaak gebruikt en totaal uit zijn werkelijke waarde gerukt dat het nauwelijks nog betekenis heeft. MVO is duurzaam ondernemen. Zullen we daar dan in ieder geval SMVO van maken. Waarbij de S staat voor sociaal. En laten we deze vooral vooraan laten staan.

Als we de mond vol hebben van MVO en preventie hoe kan het dan dat in 2020:

  • 17% van de werknemers burn-out klachten hadden

  • 46% van de werknemers werkdruk als arbeidsrisico ervaart

  • 43% een lage autonomie ervaart

  • de verzuimkosten gestegen zijn naar € 9.100,= per werknemer (2018)

(Bron: TNO Innovation for Live)

Zijn we niet langzaam de kip met de gouden eieren aan het plukken?


Samenredzaamheid

Vanuit (leefstijl)coaching is het doel veelal het vergroten van zelfredzaamheid. Zodat coachee in staat is, ongeacht de context, de voor hem/haar juiste keuzes te maken. Corona (en eigenlijk de gehele geschiedenis van de mensheid) heeft laten zien dat het niet gaat om zelf, maar om samen. Daarom vind ik het woord samenredzaamheid (gepikt van Jan Rotmans) zo sprekend!

In een werkgever/ werknemer relatie is samenredzaamheid: vertrouwen geven en vertrouwen krijgen, waarde creëren en waarde ontvangen, veilig voelen en veiligheid borgen, duidelijke communicatie en empathisch gehoord worden, er voor elkaar zijn en voor elkaar zorgen. Echt samen is een win-win. Altijd.


Van ROI naar SROI

Heb jij dat ook, dat je graag terug gaat naar een restaurant waar de service uitstekend is?

De ober kwam een praatje met je maken. Was oprecht enthousiast over de producten. Wist precies de juiste wijnen te kiezen, maar beter; vroeg eerst aan jou waar jij van houdt?

De service is uitstekend omdat de werknemer helemaal content is met zijn werkplek. (Don't worry, wij mensen zijn goed uitgerust om vals en echt van elkaar te onderscheiden.)

De Return On Investment wordt vergroot door er een SROI van te maken. En ja, ook hier staat de S weer voor Sociaal. De ober zorgt ervoor dat we nog eens teruggaan naar dat restaurant!


CZ liet in 2020 een onderzoek doen en kwam tot de conclusie dat de SROI van leefstijlprogramma's voor werkgevers 1.7 is. Een ROI van 70%!

Zullen we daarom eerst vragen: wat levert het op, en pas daarna: wat kost het?


Laten we het gewoon doen!

Nu het nieuwe seizoen voor de deur staat en alle organisaties aan het onderzoeken zijn hoe het nieuwe werken eruit gaat zien wil ik graag afsluiten met een mooie opsteker: 70% van de thuiswerkers heeft tijdens corona voldoende steun ervaren van leidinggevenden. Laten we dit voortzetten. En doorpakken.


De kip liefdevol verzorgen, zodat deze gouden eieren blijft leggen.

Voor ons allen.

Samen.


Doe je mee?


Mira Overkleeft - de Bruin

CEO Phileas Fit | Docent | Vitaliteitscoach


59 weergaven0 opmerkingen